tuhaf bildirim

Hastane istasyonundan bindim Akıncılar yönüne geçeceğim hava kapalı ama Adana yine basık insan terleyip terlemeyeceğini bilemiyor metroda da herkes yarı uykulu gibiydi Mavi Bulvar’a gelmeden bir telefondan video sesi gelmeye başladı önce arkadaki çocuktan sandım çünkü elinde telefon vardı sonra yanımdaki adamdan sandım çünkü o da ekrana bakıyordu ben kendi telefonumu kontrol etmedim tabii çünkü insan önce kendini temize çıkarıyor ses devam etti biri kısa bir haber videosu açmış gibi konuşmalar geliyor ama kimse sahiplenmiyor karşıdaki kadın hafif başını kaldırdı sonra indirdi ben de rahatsız olmuş yüzümü yaptım bu yüzde genelde ben haklıyım anlamı vardır Huzurevi’ne yaklaşırken ses kesildi sonra yine başladı bu sefer fark ettim benim cebimdeki telefondan gelme ihtimali de var çünkü sabah bir videoyu durdurmadan ekranı kapatmış olabilirim elim cebime gitti ama tam çıkarmadım çünkü çıkarıp gerçekten benden çıkarsa kötü olacaktı bir iki saniye daha bekledim sonra ses kesildi yanımdaki adam bana baktı mı ben mi öyle sandım bilmiyorum Kocavezir’e gelene kadar kimse bir şey demedi ama o sessizlik daha rahatsız ediciydi en sonunda telefonu çıkardım ekran kapalıydı ama kulaklık bağlantısı kopmuş bildirimler üst üste düşmüş yine de video açık değildi yani suç tam bende miydi değil miydi hâlâ emin değilim sadece şunu biliyorum metrodan indikten sonra telefon sesini kıstım Akıncılar’a varınca dışarıda yağmur ince ince başlamıştı yanımdaki adam aynı çıkıştan çıktı bana bakmadı ben de ona bakmadım ama cebimdeki telefonu bu kez elimde tuttum sanki tekrar bir şey yapacakmış gibi o yolculukta kavga çıkmadı kimse kimseyi uyarmadı sadece on dakikalık küçük bir rahatsızlık oldu bazen toplu taşımada en gerçek şey de bu zaten herkes rahatsız olur ama kimse ağzını açmaz sonra inince unutur gibi yapar ben unutmadım çünkü ses belki bendendi belki değildi insan kendi suçundan emin olamayınca daha uzun düşünüyor

Yorumlar