Patates beni çarptı

Pazardan çıktım. Elimde iki torba var. Birinde yeşillik. Birinde patates. Patatesi niye o kadar aldım bilmiyorum. Sanki evde kıtlık var. Otobüse bindim. Ayakta kaldım. İlk başta sorun yoktu. Sonra torbalar ağırlaşmaya başladı. Gerçekten ağırlaşmadı tabi. Kolum yoruldu. Otobüs Belediye tarafını geçerken başım hafif döndü. Önce açlıktan dedim. Sonra sıcaktan dedim. Sonra geçer dedim. Geçmedi. Yakınımda oturan kadın baktı. Otur istersen dedi. Ben hemen yok dedim. Sonra iki saniye sonra oturdum. Çok gururlu bir reddediş olmadı yani. Kadın torbalardan birini aldı. Dizinin üstüne koydu. Patates ağırdır dedi. Doğru dedi. Başka konuşmadık. Çantamda su vardı ama kapağı çok sıkı kapanmış. Açamadım. bir abi açtı. Verdi. Ben biraz içtim. Utandım mı rahatladım mı belli değil. İneceğim durağa yaklaşınca torbayı geri aldım. Kadın dikkat et dedi. Ben yine tamam dedim. Otobüsten inince kaldırımda biraz bekledim. Eve yürürken patates torbası bir kez daha elimi kesti. Kapıda anahtarı bulmam da uzun sürdü. İçeri girince patatesleri mutfağın ortasına bıraktım. Bir tanesi poşetten çıkıp masanın altına gitti. Onu almadım hemen.

Yorumlar