sanayi sorunsalı

Sanayiye gidecektim. Elimde küçük bir poşet vardı. İçinde araba parçası var dediler. Ben de parça dediğin hafif olur sandım. Değilmiş. Poşetin sapı iki dakikada elimi kesti. Merkezden minibüse bindim. Arka tarafa geçtim. Poşeti dizimin üstüne koydum. Üstünde hafif yağ vardı onu da geç fark ettim. Pantolonun dizinde iz kaldı. Yanımdaki adam bir ara poşete baktı. Sonra bana baktı. Bir şey demedi. Keşke deseydi belki daha az sinir olurdum. Sanayiye yaklaşınca ustayı aradım. Getirdin mi dedi. Getirdim dedim. Sesimden kendimi çok işe yarar biri gibi duydum. İndim. Dükkana yürüdüm. Usta poşeti açtı. Parçaya baktı. Sonra bana baktı. Bu bizim değil dedi. İlk başta şaka sandım. Değilmiş. Meğer sabah iki poşet karışmış. Ben yarım saat boyunca başkasının yağlı parçasını dizimde taşımışım. Usta aradı birini. Ben kapının önünde bekledim. Elimdeki yağ mendille çıkmadı. Karşı dükkandan biri çay söyledi. Bana da uzattı. Almadım. Çünkü elim yağlı diye değil. O an çay içsem çok normalleşecek gibi geldi. Sonra aynı minibüs hattına geri yürüdüm. Poşet bu kez daha ağır geldi. İçinde sadece yanlış parça yoktu herhalde.

Yorumlar