Dolmuşta Paylaşılan Simit

Sabah Kızılay’dan dolmuşa bindim. O gün Bilkent tarafına gidiyordum, yönümüz Eskişehir yoluydu. Dolmuşta herkes sessizdi; öğrenciler, memurlar, elinde çantasıyla işe yetişen insanlar… Sıhhiye’yi geçince şoför radyoyu kıstı. Geniş Ankara yolları camın dışında uzayıp gidiyordu. Yanımda oturan yaşlı teyze, poşetinden bir simit çıkardı, ikiye böldü ve yarısını bana uzattı. “Al evladım, aç gidilmez,” dedi. Teşekkür edip aldım. O küçücük hareket, bütün sabahı değiştirdi. Ankara dışarıdan soğuk görünür ama bazen bir dolmuş koltuğunda, hiç beklemediğin kadar sıcak davranır. Bilkent sapağında inerken içim hafiflemişti.

Yorumlar