çakma romatizma

Antalya’da çalışan bir kadın anlatmıştı bunu, Konyaaltı tarafından Lara tarafına geçecekmiş, sabah evden çıkarken çantasına güneş kremi atmış çünkü Antalya’da insan havaya bakmadan bile güneş kremi taşımayı normal görüyor. O gün hava kapalıymış ama sıcak da kesilmemiş, böyle nemli ve kararsız bir hava. Otobüse bindiğinde cam kenarında yer bulmuş, çantasını dizine almış. Birkaç durak sonra yağmur başlamış, önce camda küçük küçük lekeler olmuş, sonra birden hızlanmış. Kadın bunu anlatırken ben zaten anlamıştım yağacağını dedi ama çantasında şemsiye yokmuş, sadece güneş kremi varmış. Bu yüzden o cümleye fazla güvenemedim. Otobüs Lara Caddesi tarafında ilerlerken içeride herkes camdan dışarı bakmış ama öyle büyük tepki yok, Antalya’da yağmur başlayınca insanlar bir süre sessizce inanmak istemiyor gibi. Kadın ineceği durağa gelmeden telefonuna bakmış, gideceği kişinin mesajı varmış: Acele etme, yağmur dursun. Ama otobüs durağa yaklaşmış bile. İnmiş, durağın saçak altına sığınmış. Çantadan yanlışlıkla güneş kremini çıkarmış, şemsiye ararken eline o gelmiş. Bu kısma kendisi de gülüyordu ama o anda pek gülmemiş. Durağın yanında iki kişi daha bekliyormuş, kimse konuşmamış. Beş dakika sonra yağmur azalmış, kadın yürümüş. Gideceği yere varınca ayakkabısının önü ıslanmış, saçları da kabarmış. Antalya’da yağmura hazırlıksız yakalanmak insanı turist gibi gösteriyor dedi. Belki biraz abarttı ama çantasında güneş kremiyle yağmura yakalanması gerçekten komikti. Hikayenin sonunda “bir daha küçük şemsiye taşıyacağım” dedi, sonra “ama çanta zaten ağır” diye ekledi. Bence taşımayacak.

Yorumlar