aydınlık yol en iyisi

Tatvan’dan Bitlis merkeze geçecektim minibüse bindim hava kapalıydı yol da insanı zaten biraz içine çekiyor dağlar falan güzel ama o gün ben pek güzellik görecek halde değildim çünkü telefonun şarjı azdı cebimde de nakit tam mı değil mi emin değildim minibüste arka tarafa oturdum iki kişi vardı biri uyukluyor biri camdan dışarı bakıyordu şoför birkaç yerde durdu yolcu aldı sonra bir yerde normal duraktan farklı gibi bir yerde bekledi ben hemen gerildim niye durduk diye ama sormadım önce bazen gereksiz yere panik yapıyorum diye kendini susturuyorum sonra baktım dışarıda biri el sallıyor şoför onu bekliyormuş adam bindi geçti oturdu yani bir şey yok ama içim yine de rahatlamadı telefonun şarjı yüzde üç olmuş anneme konum atayım dedim gitmedi internet çekmedi o an daha da sıkıldım sonra yanımdaki kadın kızım ineceğin yere yaklaşınca söyle ben de orada ineceğim dedi yüzüme bile çok bakmadı öyle dedi sadece bu bana iyi geldi çünkü en azından aynı yerde inecek biri var diye düşündüm Bitlis’e yaklaşınca para işini de kafamda hazırladım eksik çıkmasın diye bozuklukları avucumda tuttum inince kadın gerçekten aynı yerde indi bana şu taraftan gidersen daha aydınlık dedi ben de sağ olun dedim belki çok normal bir şeydi belki ben fazla tedirgindim ama yolculuklarda güven bazen böyle küçük cümlelerle geliyor kimse seni kurtarmıyor sadece daha aydınlık taraftan git diyebiliyor

Yorumlar