Teleferikte yüzük

Bursa’ya iş için gitmiştim iş erken bitince boş boş dönmeyeyim dedim Teferrüç tarafına geçip teleferiğe bineyim dedim bunu derken bayağı cesur konuşuyordum ama gerçekte yükseklikten korkan biriyim apartmanın balkonundan aşağı bakınca bile içim garip olur yani öyle maceracı biri değilim ama işte insan bazen kendine hava atıyor ben de kendime hava attım gittim bilet aldım sıraya girdim kabinler gidip geliyor dışarıdan bakınca basit duruyor ama içine binince insanın aklı değişiyor kabine bindim içeride orta yaşlı bir karı koca vardı bir de iki genç vardı kapı kapandı teleferik hareket etti o ilk yükselme anında midem sanki aşağıda kaldı ben yukarı çıktım elimle kenardan tuttum dışarı bakmıyorum telefona bakayım dedim çekmiyor zaten neye bakacaksam kadın halimi gördü ilk defa mı dedi ben de evet ve galiba hata yaptım dedim güldü korkma biz de ilk bindiğimizde böyleydik dedi eşi sessizdi sadece arada kadına bakıp gülümsüyordu Kadıyayla tarafına doğru çıkarken Bursa aşağıda küçülmeye başladı yağmur da hafif başladı camda damlalar oldu ben korkuyu bastırmak için konuşmaya çalıştım kadın da anlattı her yıl buraya gelirlermiş eskiden çocuklar küçükken gelirler şimdi çocuklar büyümüş onlar yine geliyormuş ben de iyiymiş dedim ama aklım hâlâ yükseklikte Sarı alana doğru giderken adam cebinden küçük bir kutu çıkardı ben ilaç sandım adam kutuyu açınca yüzük çıktı kadın şaşırdı biz zaten evliyiz ne yapıyorsun dedi adam da otuz yıl oldu ama ben bugün yine seni seçiyorum dedi böyle söyleyince kabinde kimse konuşmadı ben bile korkmayı unuttum gençlerden biri helal olsun abi dedi kadın ağladı ama öyle film gibi değil gerçekten şaşırdı gözleri doldu adamın eli de titriyordu yani otuz yıldır evli olduğu kadına yüzük takarken hâlâ heyecanlanıyor adam o an garip geldi bana çünkü biz bazen her şeyi çok çabuk tüketiyoruz iki mesaj geç cevap geldi diye dünyayı yıkıyoruz adam otuz yıl sonra aynı kadına yine teklif eder gibi yüzük takıyor Oteller Bölgesine doğru yaklaşırken kadın çantasından peçete çıkardı burnunu sildi sonra bize dönüp kusura bakmayın dedi ne kusuru dedik hepimiz adam da gençlere bakıp evlilikte büyük laf etmeyin dedi bazen aynı evde susmayı bilmek bile iyidir dedi bunu öyle normal söyledi ki daha gerçek geldi bana yok sonsuz aşk yok büyük konuşma yok sadece insanın yanında kalmak gibi bir şeyden bahsetti ben de kendi kendime düşündüm ben daha teleferikte on dakika durmaya korkuyorum insanlar otuz yıl aynı hayatın içinde duruyor dönüşte kadın bana kestane şekeri verdi korkun geçti mi dedi tam geçmedi ama azaldı dedim güldük aşağı inerken cama biraz daha rahat baktım hâlâ korkuyordum ama elim eskisi gibi kasılmıyordu Teferrüçe indiğimde yere basınca rahatladım ama aklım o çiftte kaldı bu hikayeyi anlatınca herkes yüzük kısmına takılıyor ama benim aklım adamın sakin halindeydi bağırmadan süslemeden kimseye gösteriş yapmadan yaptı yani öyle sosyal medya videosu gibi değildi sadece kabinde denk geldik gördük bitti Bursa teleferiğine manzara için bindim ama oradan aklımda kalan şey manzara olmadı korkum da olmadı aklımda kalan şey şu oldu bazı insanlar birbirine alışınca sevgisi bitmiyor bazen daha sessiz daha sade bir hale geliyor ve galiba en dayanıklı hali de o oluyor

Yorumlar