Hikâye Detayı

Kumanda neden bende?

Kavanozkapağı • Absürt • Otobüs • 02.08.2026 • 105 sn
Bu akşam Özgürlük Parkı’ndaki açık hava sinemasına gidecektik, arkadaşım işten çıkınca orada buluşacaktık ben de Kepez tarafındaki evden otobüse bindim. Evden çıkarken annem akşam serinler, ince hırkanı al dedi, ben hırkayı aldım ama kapının yanında duran küçük vantilatörü de çantaya atacağım diye elime ne geçtiyse onu almışım. Evden acele çıkınca fark etmedim tabii. Otobüse bindikten iki durak sonra hava gerçekten bunaltıcı geldi. Cam kenarında oturuyordum ama cam da tam açılmıyordu. Çantayı açıp vantilatörü çıkarayım dedim, elimde televizyon kumandası. İlk anda ne olduğunu anlamadım, böyle gayet ciddi şekilde kumandaya baktım, sanki biraz zorlasam çalışacakmış gibi. Hatta başparmağım açma kapama tuşunun üstüne gelmişti. Yanımdaki kız da görmüş olacak ki bir an kumandaya, sonra bana baktı ve hiçbir şey demeden tekrar telefonuna döndü. İyi ki bir şey demedi, dese daha çok utanırdım. Kumandayı çantanın içine geri soktum ama çantanın ağzı açık kaldı; otobüs her viraj aldığında içinden kumandanın köşesi görünüyor, ben de elimle bastırıp duruyordum. Bir ara otobüsün kliması hafif üfledi. Ben refleksle yine kumandayı çıkarıp tuşa basacak gibi oldum, tam o sırada kendime yakalandım. Yanımdaki kızın ağzının kenarı da hafif kıpırdadı, gülmemek için uğraştığı belliydi. Bütün yol böyle geçmesin diye telefonu elime aldım, arkadaşına uzun uzun mesaj yazıyormuş gibi yapan insanlardan oldum. Aslında yazacak bir şey de yoktu hava durumuna baktım, sonra açık hava sineması saatine baktım, sonra da anneme vantilatörün yerinde olup olmadığını soracak oldum ama kendimi ele vermemek için vazgeçtim. Parka yaklaşınca kalabalık arttı, ellerinde minder, çekirdek, su olanlar bindi. Ben de televizyon kumandasıyla aralarına karışmış oldum. Arkadaşım beni görünce ilk sorusu vantilatörü getirdin mi oldu. Kumandayı gösterdim. Önce beş saniye sustu, sonra belki film başlarken işe yarar dedi gülüştük sinemaya oturduk, hava beklediğim kadar serin değildi. Çantamdan hırkayı çıkarırken kumanda yine yere düştü. Yan taraftaki amca eğilip verdi, üstüne de bunun pili sağlam mı diye sordu. Ben artık açıklama yapacak halde değildim, evde denemiştik dedim. Film başlayınca telefonum çaldı, annem arıyordu. Açınca ilk cümlesi kızım, televizyonun kumandası sende mi oldu. Meğer evdekiler de karşısına geçip televizyonu açmaya çalışıyormuş. Ben de parkın ortasında, film daha başlamadan evdeki televizyonun sorumlusu oldum.
Şehrin diğer hikâyeleri
Sponsorlu Alan
Erilmez Lokum ve Şekerleme sponsorlu reklam görseli

Yorumlar

Yorumun moderasyon onayından sonra görünür.
0/420
Reklam
ENG Kıymetli Madenler reklam görseli