imdada yetişen kalem

Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi tarafına giden otobüse bindim sınav gibi bir görüşme gibi bir şey vardı tam ne desem bilemedim çünkü resmi bir adı var ama bana göre sadece insanın kalbini sıkıştıran bir gün otobüste notlarıma bakıyorum kağıtlar elimde kalem yok evden çıkarken aldım sanıyordum ama yok çantada yok montta yok cebimde eski bir fiş var sadece o an insanın bütün hazırlığı bir kaleme bağlıymış gibi geliyor arka koltukta oturan biri abi kalem mi arıyorsun dedi ben de evet dedim çok belli etmişim demek ki çocuk uzattı alın bende iki tane var dedi aldım teşekkür ettim sonra notların kenarına son kez iki şey yazdım aslında yazdığım şeyler çok büyük şeyler değildi sakin ol düzgün konuş falan insan kendine böyle emirler veriyor ama pek işe yaramıyor otobüs kampüse yaklaşırken kalemi geri vereyim dedim çocuk kalsın dedi sınavdan sonra lazım olur dedi ben de sınav değil görüşme gibi dedim o da fark etmez dedi işte bu laf nedense iyi geldi çünkü kafamda her şeyin adı çok büyümüştü görüşme sınav sonuç gelecek arayacaklar aramayacaklar çocuk bir cümleyle hepsini aynı yere koydu fark etmez gidersin çıkarsın ben o gün çok iyi mi konuştum bilmiyorum biraz kekelemiş olabilirim ama çıktığımda kalem hâlâ elimdeydi cebime koydum sonra da kaybetmedim mi kaybettim tabii iki hafta sonra bulamadım ama o gün işe yaradı bazı şeyler uzun süre kalmıyor ama tam gerektiği anda eline geçiyor

Yorumlar