Metroyolcusu • Duygusal • Metro • 09.05.2026 • 1 dk
Gece işten çıkıp Mecidiyeköy’den metrobüse bindim. Ben, yani Gece Yolcusu, o akşam Söğütlüçeşme’ye geçiyordum. Araç Zincirlikuyu’dan sonra köprü yoluna girince içerideki kalabalık birden sessizleşti. Kapının yanında ayakta duruyordum. Boğaz Köprüsü’nün ortasına geldiğimizde sağ tarafa baktım; aşağıda karanlık suyun üstünde birkaç vapur ışığı süzülüyordu. İstanbul’un gürültüsü bile o an biraz uzakta kaldı. Kadıköy’e geçerken içimde tuhaf bir rahatlama oldu. Sanki Avrupa yakasında bıraktığım yorgunluk, köprünün ortasında rüzgâra karışmıştı. Söğütlüçeşme’de indim. Eve doğru yürürken fark ettim: Bazen İstanbul’da yol, sadece karşıya geçmek değildir.