Yenikapı’dan M2’ye bindim Taksim’de ineceğim kalabalık normaldi ama herkesin yüzünde pazartesi sabahı gibi bir ifade vardı Şişhane’ye yaklaşırken yanımdaki amca telefonla konuşuyordu ben şimdi Şişli’ye geldim dedi karşı taraf herhalde yanlış anlayınca amca bir anda yok yok Şişli değil Şişhane burası İstanbul’da insan bir harfle hayatını değiştiriyor dedi vagonda üç kişi güldü ben de tutamadım kendimi Taksim’de inerken aynı amca bu sefer kapıya yöneldi ama kapı açılmadan önce bana dönüp evladım ben yine de Şişli’ye gidiyor olabilir miyim diye sordu metronun yönünü gösterdim sağ ol dedi ama yüzündeki şüphe hiç gitmedi yürüyen merdivene kadar aynı ciddiyetle tabelalara baktı o gün anladım İstanbul’da kaybolmak bazen yanlış yere gitmek değil doğru yerde olduğuna ikna olamamaktır