çakma dızo avı

Beylikdüzü’nden metrobüse bindim Zincirlikuyu’ya gideceğim sabah kalabalığı var ama ben tabii yine kendimi çok dikkatli sanıyorum çantam sırtımda telefon elimde kulaklık tek kulağımda yani dızo gibi geziyorum ama o an bunu kabul etmiyorum Avcılar tarafında bir baktım telefon yok cebime baktım yok elimde yok çantada yok ben hemen içimden kesin çaldılar dedim bi de kendime tam dızosun diyorum sonra kimi suçlayacağımı bile buldum yanımdan geçen kapüşonlu bir çocuk vardı benden daha dızo diye düşündüm kesin o aldı diye düşündüm çocuk da hiçbir şeyden habersiz camdan dışarı bakıyor ben içimde adama dava açtım resmen sesim biraz yükseldi telefonum yok dedim yanımdaki kadın sakin ol evladım bir bak dedi sakin olamıyorum çünkü insan telefon kaybolunca bir anda bütün hayatı gitmiş gibi oluyor fotoğraflar banka uygulaması mesajlar her şey aklıma geliyor Haramidere’den sonra millet de fark etti biri çantana bak dedi baktım yok biri koltuğun arasına bak dedi ayaktayım ne koltuğu dedim ama yine de baktım yok kapüşonlu çocuk da döndü abi belki düşmüştür dedi içimden sen aldın bir de yardım mı ediyorsun dedim ama dışımdan tamam dedim Cennet Mahallesi tarafında bir teyze bana çantanı öne al dedi o an çantayı öne aldım fermuar açık mı diye bakarken telefon çantanın yan gözünden pat diye göründü meğer ben metrobüse binmeden önce cebim dolu diye telefonu çantanın yan gözüne koymuşum sonra bunu unutmuşum ama beş dakikada bütün metrobüste dızo avına çıkmışım kapüşonlu çocuğa baktım çocuk gülümsedi buldun mu dedi buldum dedim nerede çıktı dedi çantada dedim çocuk hiç bozmadı iyi geçmiş olsun dedi o an utançtan Zincirlikuyu’ya kadar yaya gidesim geldi ama metrobüsten inmek de zor tabii yanımdaki kadın gördün mü önce kendinden şüpheleneceksin dedi bunu öyle sade söyledi ki hayat dersi gibi geldi yolun devamında telefonu cebime değil çantanın fermuarlı gözüne koydum çantayı da önüme aldım ama sürekli kapüşonlu çocuğa bakıp mahcup oldum çünkü adamı kafamda suçlu yaptım sonra suçlu ben çıktım tavsiyem şu metrobüste telefonun kayboldu sanınca hemen dız var diye bağırma önce kendi saçma alışkanlıklarına bak ben mesela telefonumu kendim saklayıp insanlardan şüphelenen biriyim bunu da kalabalık metrobüste öğrendim güvenlik önemli evet ama panik olunca adalet duygun bile bozuluyor önce cepler sonra çanta sonra sakinlik bu sırayı unutma

Yorumlar