Kardeşimle gara erken gittik soğuktu bekleme salonunda oturduk o atkısını çıkardı onu uyardım yine eşyanı kaydeceksin beni aramak zorunda diye takıldım yanına koydu ben de çay aldım tren gelince herkes aynı anda asker gibi oldu biz de kalktık çantaları aldık vagona geçtik yerimize oturunca kardeşim boynuna dokundu atkı yok önce koltuğun altına baktı sonra çantaya baktı sonra bana baktı sanki ben almışım gibi trende aramaya başladık ama daha yol hareket etmemişti görevliye soralım dedim kardeşim hemen inip bakmaya korktu tren gider diye iş başa düştü ben indim bekleme salonuna koştum oturduğumuz yerde atkı yoktu sandalyenin altına eğildim oradaydı yere düşmüş üstüne ayakkabı izi gelmiş aldım geri döndüm görevli kapıda bekliyordu hızlı ol dedi hızlıydım zaten vagona girince kardeşim atkıyı aldı boynuna takmadı sadece dizine koydu biraz sonra tren yürüdü ben nefesimi o zaman fark ettim kardeşim camdan dışarı baktı sonra atkıya baktı kirlenmiş dedi ben de en azından gitmedi dedim klasik küçük kardeş oralı bile olmadı