Minare ışığı

Babam arabayı Erciyes yolundan aşağı sürüyordu annem önde oturuyordu kardeşim arkada benim yanımda yol boştu camlar buğulanmıştı kalorifer açık ama içerisi yine de soğuk gibiydi annem torpidonun üstündeki küçük dua kartını düzeltip duruyordu kart her virajda kayıyordu bir yerde uzakta minare ışığı gibi yeşil bir ışık gördük babam da gördü çünkü birden yavaşladı ışık yolun sağındaydı ama orada köy yoktu diye biliyorduk kardeşim uyukluyordu ben babama burası neresi diye sordum cevap vermedi navigasyon konuşmuyordu sadece ok dönüp duruyordu annem sessizce dua okumaya başladı o sırada radyodan cızırtı geldi radyo kapalıydı babam eliyle düğmeye bastı yine de cızırtı devam etti sonra arka camın dışında biri nefes vermiş gibi buğu oluştu içeriden değil dışarıdan gibi ben babama baktım korkudan cama bakmadım bakarsam bir yüz göreceğim diye düşündüm babam gaza bastı ışık yaklaştı sandık ama tam virajı dönünce ışık yok oldu yolun kenarında sadece eski bir mezarlık tabelası vardı yazısı yarım silinmişti annem okumayı kestiği anda kardeşim uyandı neden durduk kim bindi arabaya dedi o an arabada kimse konuşmadı babam aynaya baktı ben de baktım arka koltukta biz vardık ama bagajdan tık diye bir ses geldi eve varana kadar kimse inmek istemedi kapının önünde babam bagajı açtı içeride sadece boş su şişesi vardı ama şişenin kapağı sıkıca kapalıydı yine de içi ezilmişti. Hayatımda yaşadığım en tuhaf korku dolu yolculuktu unutamıyorum

Yorumlar