Mavi bana yakışmadı

Bir gün teyzem otogardan gelecekti. Otobüsünün yaklaşmasına az kalınca evden çıkıp Zafertepe’den bir taksi çevirdim; geç kalmayayım diye telaşla binerken üstüm başımın bu kadar dikkat çekeceğini hiç düşünmedim. Öğleden önce Çini Müzesi tarafında dolaşmıştım. Yazma eserlerle ilgili sergiye de uğrayınca, bir yandan çinilere bakıp bir yandan mavi tonlarına takılmıştım. Eve dönünce dolabın dibinden yıllardır giymediğim lacivert gömleği çıkardım. İnce açık mavi çizgileri vardı. Teyzem kalabalıkta beni kolay seçer diye aklımdan geçirdim, hatta aynada bakıp bu sefer fena görünmediğime kendi kendime karar verdim. Taksiye oturur oturmaz ensemin kaşındığını fark ettim. Önce saçım yakama girmiş sandım. Elimle yokladım, bir şey bulamadım. Sonra kapı camındaki yansımama baktım ve omzumdan dik şekilde dışarı çıkan karton etiketi gördüm. Üzerinde kocaman MAVİ 42 yazıyordu. Bir an bunun eski bir mağaza etiketi olduğunu düşünüp koparmaya çalıştım. Meğer annem gömleği dolaba kaldırırken kuru temizleme fişini iğneyle iliştirmiş. İğne kumaşın içinden geçtiği için çekince gömlek omuzdan büzülüyor, bırakınca da etiket sanki özellikle görünmek için yeniden dikiliyordu. Taksinin içinde bunu çözmeye çalışırken iyice beceriksizleştim. Çantamı kucağıma alıp omzumu gizlemeye çalıştım, sonra bunun daha tuhaf durduğunu düşünüp bıraktım. Taksici dikiz aynasından birkaç kez baktı ama ben fark etmemiş gibi telefona gömüldüm. Ekrana bakıyordum ama ne yazdığımı da anlamıyordum; tek derdim o kartın camdaki yansımasını görmemekti. Tam o sırada teyzem aradı, otogara vardığını söyledi. Ben de yoldayım dedim. O, üzerinde mavi bir şey varsa seni hemen bulurum deyince istemsizce omzuma baktım. O an üzerimdeki en belirgin mavi şeyin gömlek değil, o kart olduğunu fark ettim. Otogara varınca doğrudan tuvalete girdim. İğneyi çıkarırken elim iki kez kaydı, sonunda fiş çıktı ama omuzda toplu iğne başı kadar bir delik kaldı. Teyzem beni görünce sarıldı, sonra omzuma bakıp bunu yeni mi aldın dedi. Yeni değil dedim, bugün sadece numarasıyla beraber giydim. Elindeki poşeti bana uzatıp hiç gülmeden, mavi sana fazla güven vermiş diyip birlikte eve doğru yola çıktık unutamadığım anılarımdan biri oldu.

Yorumlar