Malatya’da İnönü Üniversitesi tarafına giden otobüse bindim elimde çanta var içinde dosyalar var bir de önemli sandığım ama aslında çok da önemli olmayan birkaç kağıt var yine de o an bana dünya meselesi gibi geliyor otobüs kalabalıktı ben çantayı ayaklarımın dibine koydum çünkü telefonla hocadan gelen mesajı okuyacağım sonra otobüs fren yaptı ben dengemi kaybettim ama çantayı kontrol etmedim beş dakika sonra aşağı baktım çanta yok sandım ve tabii hemen içimden biri aldı dedim çünkü kendi hatamı düşünmek daha zor arka taraftaki iki çocuktan şüphelendim hatta birinin poşetine bile baktım çaktırmadan sonra sesim biraz yükseldi çantam yok dedim herkes döndü baktı yanımdaki kadın sakin ol dedi sakin olamıyorum çünkü kafamda çanta çoktan çalındı dosyalar gitti ben kaldım diye senaryo başladı şoför aynadan ne oldu dedi çanta kayboldu dedim bir öğrenci koltuk altına baktı başka biri arka tarafa baktı sonra yaşlı bir amca ayağını çek evladım dedi ayağımı çektim çanta meğer kendi ayağımın arkasında duruyor frenle kaymış ben de üstüne basar gibi etmişim yani hırsız diye aradığım şey kendi ayakkabımın arkasındaymış otobüste birkaç kişi güldü ama kimse çok dalga geçmedi belki de halime acıdılar çantayı aldım kucağıma koydum ve üniversiteye kadar bırakmadım az önce şüphelendiğim çocuklardan biri abi buldun mu dedi buldum dedim nerede çıktı dedi ayaklarımın arkasında dedim çocuk güldü abi çanta saklanmış dedi haklıydı ama ben bunu kabul etmek istemedim tavsiyem şu otobüste çantayı yere koyarsan ayağının arasına sabitle ve frenlerde kayabileceğini unutma kayboldu sanınca da hemen milleti suçlama önce kendi etrafına bak ben o gün Malatya’da çantamı kaybetmedim sadece kendi dalgınlığımla küçük bir güvenlik tatbikatı yaptım