Anahtar paradoksu

Sevgilimle Muğlada arabayla kısa bir yere gidecektik kısa dediğim yerler zaten hep uzuyor ben sağ koltuktayım o sürüyor yolda bir yerde küçük markete uğradık su alalım dedik arabadan indik kapıyı kapattık markete girdik çıktık o cebine baktı anahtar yok dedi ben önce şaka yapıyor sandım çünkü anahtar dediğin arabayla birlikte gelir gibi geliyor insana sonra o bütün ceplerine baktı arka cebe baktı montun içine baktı ben de çantama baktım sanki anahtar kendi kendine bana geçmiş olabilir marketin önünde ikimiz de aynı anda aynı yerleri aramaya başladık kasanın yanı buzdolabının önü arabanın altı marketçi abi de bir süre baktı sonra sıkıldı içeri geçti sevgilim hiç konuşmuyor böyle susunca daha kötü oluyor çünkü normalde her şeye bir laf eder ben de kendi kendime başladım acaba kapının üstünde mi bıraktı yoksa markette biri mi aldı yok ya kim anahtar alsın ama insan panikleyince hırsız bile uyduruyor sonra arabaya doğru yürüdüm kapının kolunu yokladım kilitliydi camdan içeri baktım anahtar kontağın üstünde sallanıyordu araba da kilitli duruyor ikimiz de bir süre ona baktık sanki içeride bizden biri kalmış gibi sevgilim bana dönüp bunu kim yaptı dedi ben de sen yaptın dedim ama çok emin değildim çünkü ben de kapıyı kapatmış olabilirdim sonra babasını aradı yedek anahtar için ben kaldırımda oturdum o ayakta durdu arada camdan anahtara bakıyoruz anahtar orada rahat rahat duruyor biz dışarıda iki aptal gibi bekliyoruz babası gelince ilk cümlesi geçmiş olsun değil helal olsun oldu eve dönerken sevgilim anahtarı cebine koymadı avucunda tuttu bütün yol ben de arada bir avucuna baktım çünkü artık o anahtar bizim ilişkiden daha ciddi bir mesele olmuştu

Yorumlar