Eski Balkon

Alt istasyondan teleferiğe binecektim, o gün tek başımaydım. Kabine benden hemen önce orta yaşlarda bir adam girdi. Karşılıklı oturduk, kapılar kapandı, kabin ağır ağır yukarı çıkmaya başladı. Ben daha çok denize bakıyordum, telefonumu da çantamdan çıkarıp çıkarıp geri koyuyordum. Adam ilk dakikada telefonunu açtı. Başta manzara videosu çekiyor sandım. Zaten teleferikte herkes bir noktada kamerayı cama dayıyor. Ama biraz dikkat edince adamın telefonu denizden çok aşağıdaki apartmanlara dönüktü. Bir binaya yakınlaştırıyor, sonra görüntüyü geri alıyor, kabin biraz ilerleyince başka bir açıdan tekrar bakıyordu. Sanki bir yeri bulmaya çalışıyordu. Ben de fark etmeden onun baktığı tarafa bakmaya başladım. Hatta içimden emlak işiyle uğraşıyor herhalde dedim. Sonra, belki bir tanıdığına ev gösteriyordur diye düşündüm. Kabinde konuşacak başka bir şey olmadığı için insan kendi kendine böyle saçma tahminler üretiyor. Adam hiç konuşmadı. Telefonu bir ara cebine koydu, iki saniye sonra yeniden çıkardı. Bu sefer apartmanların arasındaki yeşil görünen küçük bir balkona yakınlaştırdı. Cam yansıdığı için ben tam seçemedim ama o ekrana biraz daha yaklaştı. Yüzünde büyük bir değişiklik de olmadı. Ne sevindi gibi oldu ne de dalıp gitti. Sadece ses kaydını açtı. Kime gönderdiğini bilmiyorum, ekranda isme bakacak kadar yaklaşmadım zaten. Kısa bir kayıt bıraktı: Bizim eski balkon hala yeşilmiş. Sonra kaydı gönderip telefonu kapattı. O ana kadar ben de manzaranın birkaç fotoğrafını çekmeyi düşünüyordum. Telefon hala elimdeydi. Kabin üst istasyona yaklaşınca kamerayı açacak gibi oldum ama sonra vazgeçip cebime koydum. Adam durur durmaz önce indi. Ben birkaç saniye daha oturdum, kapı açık kalınca ancak kalktım. Dışarı çıkarken aşağıya bir kez baktım; hangi balkondu, gerçekten görebilir miydim, onu da anlamadım.

Yorumlar