Anne yüreği

Bunu Van’da yaşayan bir arkadaşım birinden duyup anlatmıştı, Maraş Caddesi tarafından Edremit’e doğru dolmuşa binmiş, o gün annesiyle sabah biraz ters konuşmuşlar, büyük kavga değil, kahvaltı masasında çayın şekeri, evden çıkış saati, kapının kilidi gibi şeylerden çıkan küçük bir gerginlik, dolmuşa binince de telefonu çantaya atmış, bakmayacağım demiş ama Edremit yolunda insan camdan göle bakınca bile telefona bakıyor, bir süre sonra annesinden mesaj gelmiş, vardın mı yazmış sadece, arkadaş bana bunu anlatırken o an sinir oldum, niye hala çocuk gibi soruyor diye dedi ama mesajı silmemiş, cevap da vermemiş önce, dolmuşta yanındaki adam camı açmak istemiş, arkadan biri üşüdüm demiş, şoför radyoyu kısmış, öyle kuru gürültüye maruz kalmış. Edremit’e yaklaşırken mesajı tekrar açmış, az kaldı yazmış, sonra silip vardım sayılır yazmış, annesi hemen sayılır ne demek diye cevap atmış, buna istemeden gülmüş, inince marketten ekmek almış, aslında almasına gerek yokmuş ama eli boş gitmek istememiş, eve dönüşte annesi kapıyı açmış, ekmek vardı demiş, o da olsun” demiş, mutfağa geçince sabahki çay bardağı hala lavabonun kenarındaymış, annesi onu yıkamamış, o çoçukta ekmeği poşetten çıkarırken bir şey dememiş

Yorumlar