prenssipsizlik

Bunu Bozok Üniversitesi’nde okuyan bir öğrenci anlatmıştı merkezden kampüse çıkacakmış normalde saatleri biliyorum diyordu ama anlattığına bakılırsa o gün pek bilmiyormuş çünkü ringe son anda yetişmiş çantası çok ağırmış içinde laptop kitap bir de annesinin verdiği kavanoz varmış yine kavanoz neden her öğrencinin çantasında var bilmiyorum ama varmış otobüs doluymuş ayakta kalmış zaten ayakta kalmak sorun değil dedi ama çantayı nereye koyacağını bilememiş bir elinde telefon bir elinde tutacak bir de sırtında çanta derken daha ilk dönüşte çanta arkadaki kişiye çarpmış özür dilemiş sonra bir daha çarpmış tekrar özür dilemiş üçüncüde artık özür de anlamsız kalmış kampüse giden yol ona normalden uzun gelmiş çünkü insan mecbur kalınca zaman uzuyor oturacak yer yok inemezsin çünkü ders var taksiye binemezsin çünkü para yok yürüyemezsin çünkü mesafe var yani seçenek var gibi ama aslında yok yanındaki öğrenci çantanı yere koy istersen demiş o da kirlenir diye koymamış sonra beş dakika sonra mecbur koymuş anlatırken buna gülüyordu en çok da ben çok prensipliydim çanta yere değmesin diye ama en sonunda ben de yere bakıyordum çanta da yere bakıyordu dedi kampüse gelince kavanoz sağlam mı diye kontrol etmiş sağlam çıkmış derse girmiş hoca yoklama almamış buna sinir olmuş ama yine de iyi olmuş dedi çünkü geç kalsaydım boşuna panik olacaktım bazen mecburiyet dediğin şey bir yere varmak değil yol boyunca kendine kızacak bir şey bulmak oluyor

Yorumlar